Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Πρώτη φορά ανόητος

Εκείνον που περιμένει το απίστευτο,ανόητο τον είπαν σήμερα
διαβάτες διάφοροι αδιάφοροι τον προσπερνούν,με λίγο οίκτο οχι πολύ,μην και ντραπούνε

τι περιμένει άραγε αναρωτιούνται,λιγάκη κοντοστέκονται και συνεχίζουν
και συνεχίζουν να γελούνε με τις σκέψεις,ακομα και οταν πια δεν τον κοιτούν


Εκείνον που περιμένει το απίστευτο μην τον εψάχνεις,
τον έστησε στην εκκλησιά μια νύφη,33 χρόνια τώρα την περιμένει


μονο μια μάνα που έχασε τον γιό της άδικα τον ένιωσε  για λίγο
ανόητη και αυτη,τον ερχομό του νεκρού νομίζω απαιτέι

Εκείνον που περιμένει το απίστευτο δεν τον εξέυρεις
αυτός δεν σου βογκά για τα πλανέματα της προσφυγιάς


δεν σου ζητά λιγάκη απ'το φαί σου όχι,ειν'εγκρατής
γιαυτόν ο κορεσμός ειν έμπλεος και πως να φάει;

Εκείνον που περιμένει το απίστευτο δεν τον χαμπάριασες
γιαυτόν τ'απίστευτο ειν πιθανό μα δεν το ξέυρεις

θαρρείς πως σκέφτεται τ'απίθανο,μα κείνος το έχει ηδη ζήσει!

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Πρώτη φορα που είδα το φίδι να σου μιλάει

Πρώτη φορα που είδα το φίδι να σου μιλάει στεκόσουν και κοιτούσες ένα δέντρο και αναρωτιόσουν γιατί τα πουλια κάθονται στα κλαδιά και κελαηδάνε, και ενώ μπορούν να πετάξουν όπου θέλουν επιλεγουν να μένουν εκεί.

"Μην κανεις το ίδιο λάθος που κάνουν τα πουλια,πέτα μακρυα"
σου ειπε.

Η αλήθεια είναι πως τα πουλια ούτε έχουν ούτε θα έχουν ποτε την ελευθερια που εσύ νομίζεις πως στα μικροσκοπικά τους νυχάκια κρατούν.Είναι σκλάβοι της φύσεως,κανένα πουλί όταν πεινάει δεν μπορεί να μην φάει όταν δει ένα σκουλήκι,κανένα διψασμένο πουλί δεν μπορεί να μην ξεδιψάσει όταν βρεθεί στον δρόμο του νερό,αν κρυώνει πηγαίνει κάπου πιο ζεστά.

Εμείς οι άνθρωποι νηστεύουμε παρόλο που μπορούμε να φάμε,διψούμε για δικαιοσύνη αλλα δεν ανταποδίδουμε το κακό αν έτσι το αποφασίσουμε,μένουμε στο κρύο αν το θελήσουμε.Ποιος είναι ελεύθερος τελικά εμείς η εκείνα;

Οι άνθρωποι έχουμε την δύναμη και την εξουσία να μείνουμε στην βρωμιά για μερικούς λόγους που μονο η καρδια ξέρει,κάπου εκεί συντρίβουμε το κεφάλι του φιδιού.Γιατί η ανθρωπότητα έχει εμπιστοσύνη σε Εκείνη που είναι πιο πλατιά από τον ουρανό και με την αγάπη της θα φτάσουμε τον Άφταστο.

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΜΕ ΞΕΑΓΑΠΗΣΕΣ..

Κάθομαι τα βράδια και προσπαθώ να γράψω το πιο όμορφο στίχο,
ένα ερωτικό ποίημα που θα σε μαγέυσει,να γίνω μια σειρήνα και να σε αναγκάσω να με ακολουθήσεις

ντροπιαστικές αλήθειες καθώς στραγγίζω το μυαλό μου με κατακλύζουν
λιθοβολούμε απο δαίμονες μα οι λίθοι με τους οποίους με σημαδεύουν το δικό σου άρωμα έχουν




ανόητος αφού ειμαι,σταματάω να μισώ εκείνους και το μίσος μου περνάει σε εσένα


μα πρίν η καρδία μου γίνει γεμάτη απο κακία,ενα φώς βλέπω
μπορω να το κοίταω χωρίς τα μάτια μου να στραβώνονται και οσο το κοιτω,τοσο δεν μπορώ να κρατήσω την κακία μεσα μου.

Η θλίψη ειναι ξένη για μένα πια,ειμαι ενας στρατιώτης τωρα.
εκείνος ο μικρός στρατιωτάκoς της τελευταίας γραμμής,με το μεγάλο χαμόγελο

βιαστικές ψυχές με προσπερνάνε σπρώχνοντας με,προσπαθούν  να φτάσουν στον πιο ψηλό στρατιώτη των πρώτων γραμμών

"εσύ παλι γιατι γελάς" με ρωτάνε και εγώ τρελός πάντα απανταώ,
κάποιος απο μας τους τελευταίους θα κερδίσει τον Γολιάθ,γιαυτο γελάω

πρέπει να γίνεις πειρατής και να χάσεις την πατρίδα σου πρώτα,μετά θα πολεμάς στο πλευρό άλλων για τις δίκες τους πατρίδες.Μόνο και μόνο επειδή ο πόνος τους είναι και δικός σου
τοτε,θα αγαπήσεις τους παπαγάλους που κάποτε ίσως για λίγο ξεαγάπησες.

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Πρώτη φορά κόντρα στην λογική.













Μισώ την καρδιά μου
έχει τα κότσια να παλεύει με την λογική
μα εγώ δειλός,ποτε δεν περνώ το μέρος της

την μισώ γιατί είναι μεγάλη όσο η γροθιά μου
μα όσο σφίγγω την γροθιά μου
μικραίνει ο οίκτος της

την μισώ γιατί βρίσκετε στα αριστερά
αν ήταν στο κέντρο όλα θα ήταν ηλίθια
αλλα και  πιο εύκολα

μισώ τους χτύπους τις
η ταχύτητα τους πάντα μαρτυρα
αυτό που εγώ προσπαθώ να κρύψω

μισώ την καρδια της καρδια μου
γιατί όταν κάνω της δικη μου πετρα
εκείνη συνεχίζει εκείνο το ενοχλητικό τικ-τακ

την μισώ τόσο πολύ,μα πιο πολύ την ζηλεύω
όταν οι θλίψεις έρχονται εγώ λυγίζω
φοβάμαι όταν ο διάβολος με επισκέπτεται και μου λέει
"ένα και ένα κάνει δυο"
τότε εκείνη σηκώνεται και σχεδόν γελώντας του απαντάει,λάθος.

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Πρώτη φορά που συνάντησα τον Μανούσο.



Το Σάββατο έξω από μια Εκκλησία  είδα έναν νεαρό να ζητιανεύει,τα ρούχα του κουρέλια μέσα στην βρωμιά,iσως ήταν και χρήστης δεν ξέρω.Κάθισα δίπλα του και μιλήσαμε,τόσος πόνος.Ένας μεγάλος δάσκαλος κάθεται και δεν θα χάσω την ευκαιρία είπα.

Καθώς μιλούσαμε έβλεπα τους περαστικούς να κάνουν πως δεν τον βλέπουν στην καλύτερη περίπτωση,πολλοί κοιτάζοντας τον κάναν ένα απογοητευτικό νεύμα η ακόμα και έναν μορφασμό αηδίας.Και μετά έμπαιναν στην Εκκλησία να ζητήσουν χαρές από τον Θεό τους,λες και ο Θεός είναι κάποιο είδος Τζίνι που κάνει ευχές.

Το βράδυ ειδα ένα βίντεο φάρσας που ο πιο διάσημος ποδοσφαιριστής του κόσμου μεταμφιέστηκε σε άστεγο και έκανε τσαλιμάκια στην κεντρική πλατεία την Μαδρίτης.Οι περατικοί περνούσαν βιαστικά και αγνοούσαν τις πάσες που τους έκανε.Κάθισε εκεί για πολλές ώρες και κατέφερε να ανταλλάξει λίγες μπαλιές μόνο με έναν πιτσιρικά,που ίσως ακόμα να μην του έμαθαν τους φόβους των μεγάλων.Αργότερα ο Ρονάλντο έπιασε την μπάλα και την υπέγραψε βγάζοντας τα ψευτικα μούσια του και την βρώμικη στολή του,μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα επικράτησε πανικός.

Η Πλατεία κυριολεκτικά μέρα σε λίγα δευτερόλεπτα γέμισε με ανθρώπους που φώναζαν,άλλοι εκλεγαν,είναι ο Ρονάλντο,ο Ρονάλντοοο.Από τα στενά εμφανίστηκαν μερικοί δεκάδες από την φρουρά του και χρειάστηκε να τον φυγαδέψουν.

Στο μυαλό μου,μου ήρθε αμέσως ο Μανούσος και διερωτήθηκα το εξής: Υπάρχει περίπωση  ο Χριστός να μας κάνει τριπλές;Υπάρχει περίπτωση να ντύνετε ζητιάνος άραγε..;

Εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε να μοιάσουμε στον Θεό,δεν μπορούμε να γίνουμε ποτέ Θεοί.Μπορούμε να γίνουμε όμως Άγιοι και οι άγιοι δεν ήταν ούτε γίναν θεοί .Ήταν άνθρωποι με πάθοι και αμαρτίες.Όμως,μπορεί ο Θεός να μεταμφιέσει και να μας φανερωθεί σε σώμα ανθρώπου;Ναι,μπορεί!

Φιλάμε τις εικόνες του Χριστού στις Εκκλησίες και τον Ίδιο τον Χριστό που κάθεται από έξω τον περιφρονούμε.Και μας κάνει πλάκα,μας κάνει τριπλές και μας ζητάει κέρματα.Ο ποιητής τον Πάντων μας ζητάει κέρματα και εμείς τα κρατάμε για τσιγάρα.Ένας φίλος μου,μου είπε "οι ζητιάνοι είναι τόσοι που δεν μπορείς να τους βοηθήσεις όλους" όντως αλλά οι εικόνες είναι πιο πολλές,φιλάς μόνο όσες βρίσκεις μπροστά σου...

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Πρώτη φορά Πλατωνικός Έρωτας..


Αχ ερωτα που είσαι ανίκητος στην μάχη,το έχετε άραγε σκεφτεί αυτό πιο βαθιά?
Για να ύπαρξη της μάχης πρέπει να υπάρξει αντίπαλος,ποιος είναι ο αντίπαλος ενός ερωτα?
Τι είναι αυτό που ένας ερωτας καλείται να πολεμήσει και να βγει κατά κανόνα νικητής?

Το πάθος της ανταμοιβής γίνετε ο μεγαλύτερος εφιάλτης ενός ερωτα,αγαπά με να σε αγαπώ,δώσε μου ηδονές να σε αγαπώ,μείνε μαζί μου στα δύσκολα να σε αγαπώ,να είσαι όμορφη να σε αγαπώ και τόσα αλλα "θέλω".

Τα θέλω αυτά είναι ο καρκίνος θα νομίσετε αλλα κάνετε λάθος,πρέπει να ριξεις το μεγαλύτερο δηλητήριο του κόσμου σε κάτι για να αναδειχτεί ο χρυσός,αν μετά το δηλητήριο δεν έχει μείνει τίποτα τότε δεν άξιζε τον κόπο,δεν ήταν ερωτας πλατωνικός.

Οι πλατωνικοί έρωτες είναι αυτοί που όλοι κατακρίνουμε αλλα όλοι καταβάθος αναζητούμε,ένας ερωτας που ίσως ούτε την σαρκική επαφή αναζητάει για να ανατέλλει.Σκκεφτειτε μονο τον πρώτο σας ερωτα στο δημοτικό που μάλλον ποτε δεν ολοκηρώθηκε σεξουαλικά,όμως είναι ανεξίτηλος μέσα σας γιατί είναι πλατωνικός,δεν περίμενε τίποτα,απλά αγαπούσε...

Μην ακούτε τον κόσμο,ο κόσμος ξέρει αυτά που βλέπει και δεν έχει την δύναμη να πιστέψει αυτά που συμβαινουν,τους λείπει η πιστη,αυτοί είναι η κόλαση τους.